Środa Popielcowa rozpoczyna okres czterdziestodniowego przygotowania do największej chrześcijańskiej uroczystości - Świąt Paschalnych. Wielki Post, bo tak nazywa się ten okres, trwa do początku liturgii Mszy Wieczerzy Pańskiej sprawowanej w Wielki Czwartek.

Już w II wieku, dla lepszego przygotowania do przeżycia Świąt Paschalnych, dodano dwa dni postu przed tym świętem. Wspomina o tym Tertulian (+ ok. 240). Św. Ireneusz (+ ok. 202) pisze, że za jego czasów zwyczaj ten istniał również w Galii: ku czci 40-dniowego postu Pana Jezusa był nakazany post 40-godzinny (obowiązywał zatem w Wielki Piątek i w Wielką Sobotę). W wieku III poszczono już cały tydzień. Wreszcie na początku wieku IV wprowadzono post 40-dniowy na pamiątkę postu Jezusa Chrystusa. Po raz pierwszy wspomina o tym św. Atanazy z Aleksandrii w liście pasterskim z okazji Wielkanocy z 334 r. Chodziło o to, aby jak najlepiej przygotować wiernych do świąt wielkanocnych.

Czterdziestego dnia po Bożym Narodzeniu: 2 lutego obchodzimy święto Ofiarowania Pańskiego, zwane popularnie świętem Matki Bożej Gromnicznej. Jest to pamiątka ofiarowania małego Chrystusa w świątyni jerozolimskiej

Nazwa tego święta wywodzi się od dwóch terminów greckich: Hypa-pante oraz Heorte ton Kataroin, co oznacza święto spotkania i oczyszczenia. Oba te święta były głęboko zakorzenione w tradycji Starego Testamentu.

Ofiarowanie Pańskie związane jest to z poświęcaniem w tym dniu świec; gromnic, nazywanych tak, gdyż miały one ochraniać domostwa i ich mieszkańców od gromów w czasie burz. W tym celu w czasie nawałnic świece zapalano i stawiano w oknach, modląc się do Maryi. Gromnice wkładano także w dłonie umierających, by światło świecy prowadziło duszę konającego do Chrystusa.

Obecnie święto Ofiarowania Pańskiego kończy w Polsce czas śpiewania kolęd, wystawiania stajenek i ubierania choinek, mimo, iż okres Bożego Narodzenia zakończył się już po Święcie Chrztu Pańskiego. Jest to związane z silną tradycją śpiewania kolęd w naszym kraju; a na ten wyjątek zgodziła się Stolica Apostolska.

W ostatnich dniach stycznia obchodzimy Dzień Babci i Dziadka. Jest to bardzo dobra sposobność, aby podziękować naszym najbliższym za to wszystko, co w swoim długim życiu zrobili dla nas i czego nas nauczyli. Będąc bogatsi w doświadczenia stawali się dla nas przykładem i wzorem.


„Babciu, Dziadziuniu, w dniu Waszego święta,
Życzenia składają Wam wszystkie wnuczęta.
Wy zawsze wszystko najlepiej wiecie
Smutno by było bez Was na świecie.
Uczycie kochać, być dobrym, uczciwym,
Życzliwym, uczynnym, ciepłym i wrażliwym…”

Dzień Trzech Króli jest świętem Objawienia Boga światu po grecku zwanym Epifaneją. Był on obchodzony już w III w. na pamiątkę opisanego w Ewangelii św. Mateusza hołdu, jaki Trzej Królowie - Trzej Mędrcy ze Wschodu złożyli Dzieciątku Jezus. Pierwsi chrześcijanie w tym właśnie dniu świętowali Boże Narodzenie.

Dopiero w końcu IV w. do liturgii Kościoła Powszechnego wprowadzone zostały dwie odrębne uroczystości: Boże Narodzenie - 25 grudnia i święto Trzech Króli - Objawienia Pańskiego - 6 stycznia. Zamyka ono cykl uroczystości religijnych - cykl świąteczny Bożego Narodzenia.

Wczoraj w piątek 09.12.2011 w kościele parafii Ducha Świętego i NMP Matki Kościoła odbyło się adwentowe czuwanie dla młodzieży naszego kędzierzyńskiego dekanatu. Mieliśmy okazję gościć prawdziwego mnicha z zakonu benedyktynów z Biskupowa k/Nysy. Ojciec Krzysztof w piękny sposób starał się pokazać jak Duch Swięty przychodzi do naszego konkretnego życia. Sam dał piękne świadectwo, jak Boży Duch prowadził go po drogach jego życia i powołania.

Pięknie mówił też o adwencie. Mówił, że: "jest to okres w Kościele, który jest szalenie piękny, radosnego oczekiwania, ale też daje mocno w kość. Wymaga od nas wielkiego szaleństwa, aby zapomnieć o przyszłości i żyć tak, aby za chwilę miał przyjść powtórnie za chwilę Chrystus! Na wzór pierwszych chrześcijan."

Tegoroczne obchody swojego święta, kolejarze rozpoczęli ogólnopolską pielgrzymką na Jasną Górę w dniach 12 i 13 listopada.

Parafialne uroczystości zapoczątkowane zostały w kościele Św. Mikołaja mszą Św. o godz. 12.00. w niedzielę 20 listopada. Tradycyjnie już 25 listopada modliliśmy się w kościele Św. Eugeniusza na Pogorzelcu. Msza Św. w naszym kościele zgromadziła nas wokół ołtarza w sobotę 26 listopada o godz. 16.00. Tym razem inaczej niż zawsze, a to ze względu na rozpoczynający się adwent.

Adwent (z łac. adventus - przyjście, przybycie) to okres w roku liturgicznym, który rozpoczyna się od I Nieszporów niedzieli po sobocie XXXIV tygodnia Okresu Zwykłego, a kończy przed I Nieszporami uroczystości Narodzenia Pańskiego w wieczór 24 grudnia. Trwa od 23 do 28 dni i obejmuje cztery kolejne niedziele przed 25 grudnia. Stanowi pierwszy okres w każdym nowym roku liturgicznym.

Adwent składa się z dwóch odrębnych okresów:
1. czasu, w którym kierujemy nasze serca ku oczekiwaniu powtórnego przyjścia Jezusa w chwale na końcu czasów (okres od początku Adwentu do 16 grudnia włącznie);
2. czasu bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, w której wspominamy pierwsze przyjście Chrystusa na ziemię.

Zwornikiem wszystkich tekstów liturgii adwentowej obydwu części jest czytanie ciągłe księgi proroka Izajasza. Czytanie to obrazuje tęsknotę za wyczekiwanym Mesjaszem.